✒️ അഡ്വ. സബീഹ് അമാൻ. ടി. ഐ
ലക്ഷദ്വീപിന്റെ പരിണാമം ഒരു കാലത്ത് ലക്ഷദ്വീപുവാസികളുടെ ഒരേയൊരു ആശ്രയം തടികൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ‘ഓടങ്ങളും’ ‘ഉരുക്കളും’ മാത്രമായിരുന്നു. കഠിനമായ കാറ്റിനോടും വന്യമായ തിരമാലകളോടും പോരാടി, ദിവസങ്ങളോളം യാത്ര ചെയ്താണ് അവർ ജീവനരക്ഷാ സാമഗ്രികൾക്കായി മലബാർ, മംഗലാപുരം, കൊച്ചി തീരങ്ങളിൽ എത്തിയിരുന്നത്. അവിടെനിന്നും പിന്നീട് ആധുനിക യാത്രാക്കപ്പലുകളിലേക്കും, അഗത്തിയിലെ ഏക വിമാനത്താവളത്തിലേക്കും ദ്വീപുകാർ വികസനത്തിൻ്റെ പലപല ഘടകങ്ങളിലായി ചുവടുവെച്ചു. എന്നാൽ ഇന്ന്, ആ ചരിത്രം തിരുത്തിക്കുറിച്ചുകൊണ്ട് ലക്ഷദ്വീപിന്റെ നീല ജലാശയങ്ങളെ തൊട്ടുണർത്തിക്കൊണ്ട് സീപ്ലെയിനുകൾ പറന്നിറങ്ങുകയാണ്. റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, കൊച്ചിയിൽ നിന്നും അഗത്തി, കവരത്തി, കൽപ്പേനി, കടമത്ത് , കിൽത്താൻ തുടങ്ങിയ ദ്വീപുകളിലേക്ക് നടത്തിയ പരീക്ഷണ സർവീസുകൾ വൻ വിജയമായിക്കഴിഞ്ഞു. വലിയ റൺവേകൾ നിർമ്മിച്ച് ദ്വീപിന്റെ പരിസ്ഥിതിക്ക് കോട്ടം വരുത്താതെ, പ്രകൃതിദത്തമായ നീലസാഗരത്തെ റൺവേയാക്കി മാറ്റുന്ന ഈ പദ്ധതി ലക്ഷദ്വീപിന്റെ യാത്രാരംഗത്ത് വലിയൊരു വിപ്ലവം സൃഷ്ടിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയാണ്.
കടൽക്കാറ്റിന്റെ കണ്ണീർ: കോർപ്പറേറ്റുകൾക്ക് വിൽക്കപ്പെടുന്ന ലക്ഷദ്വീപ്!
ഓടത്തിലും ഉരുവിലും കടലിനോട് മല്ലിട്ട് കടലമ്മയുടെ കരുണയിൽ മാത്രം ജീവിച്ചുപോന്ന ഒരു ജനതയുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്മേലാണ് ഇന്ന് വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് കെട്ടിടങ്ങൾ ഉയരുന്നത്. അന്യന്റെ കണ്ണുതട്ടാത്ത, കുറ്റകൃത്യങ്ങളില്ലാത്ത, പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങി ജീവിച്ച പവിഴദ്വീപുകളിലേക്ക് സ്വകാര്യ കമ്പനികളുടെ കടന്നുകയറ്റം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ സാധാരണക്കാരന്റെ മനസ്സിൽ ഭയവും ദുഃഖവും മാത്രമാണ് അവശേഷിക്കുന്നത്.
വേരുകൾ നഷ്ടപ്പെടുന്ന ദ്വീപുവാസികൾ!
വികസനത്തിന്റെ ലേബലൊട്ടിച്ച് റിസോർട്ടുകൾക്കും വൻകിട പ്രൊജക്ടുകൾക്കുമായി ദ്വീപുവാസികളുടെ പരമ്പരാഗത ഭൂമിയും കടൽത്തീരങ്ങളും തീറെഴുതുമ്പോൾ, സ്വന്തം മണ്ണിൽ അഭയാർത്ഥികളാക്കപ്പെടുമോ എന്ന ആശങ്കയിലാണ് ഇവിടുത്തെ മനുഷ്യർ. തലമുറകളായി കാത്തുസൂക്ഷിച്ച സംസ്കാരവും കടലറിവുകളും ഈ ആധുനികവൽക്കരണത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോവുകയാണ്.
ഉപജീവനത്തിന്മേലുള്ള കരിനിഴൽ!
ദ്വീപിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ ജീവനാഡിയായ പരമ്പരാഗത മത്സ്യബന്ധന മേഖലയെപ്പോലും വൻകിട കുത്തക കമ്പനികൾക്ക് തുറന്നുകൊടുക്കാനുള്ള നീക്കങ്ങൾ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ വയറ്റത്തടിക്കുന്നതാണ്. ലാഭം മാത്രം ലക്ഷ്യമിടുന്ന കോർപ്പറേറ്റുകൾ വരുമ്പോൾ, സാധാരണക്കാരായ ദ്വീപുവാസികൾക്ക് ലഭിച്ചിരുന്ന തൊഴിൽ അവസരങ്ങളും മുൻഗണനകളും ഇല്ലാതാവുമെന്ന ആശങ്കയിലാണ് മത്സ്യബന്ധന തൊഴിലാളികൾ.
വികസനം ആർക്കുവേണ്ടി?
ആശുപത്രികളും മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസ സൗകര്യങ്ങളും യാത്രാ സംവിധാനങ്ങളും മെച്ചപ്പെടുത്തേണ്ട ഭരണകൂടം, വിനോദസഞ്ചാര മേഖലയിലെ സ്വകാര്യവൽക്കരണത്തിന് മാത്രം മുൻഗണന നൽകുന്നത് ആരെ പ്രീണിപ്പിക്കാനാണ്? അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾക്കായി ഇന്നും കൊച്ചിയെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്ന ജനതയ്ക്ക് മുന്നിൽ ആഡംബര റിസോർട്ടുകൾ പണിയുന്നത് പരിഹാസ്യമാണ്. ജീവൻ്റെ തുടിപ്പ് നിലനിർത്താൻ ലക്ഷങ്ങൾ വൻകരയിലെ ആശുപത്രിയിൽ അടക്കേണ്ടി വരുന്ന നിരാലംബരായ ലക്ഷദ്വീപിലെ രോഗികൾക്ക് റിസോർട്ട് വികസനം എന്ത് പ്രതീക്ഷയാണ് നൽകുന്നത് എന്ന് ഭരണകൂടം പറയേണ്ടതുണ്ട്.
പരിസ്ഥിതിയുടെ മരണം !
ലാഭം കൊയ്യാൻ മാത്രമെത്തുന്ന കമ്പനികൾക്ക് ലക്ഷദ്വീപിന്റെ അതിലോലമായ ഇക്കോളജിയോ പവിഴപ്പുറ്റുകളോ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ താല്പര്യമുണ്ടാകില്ല. പരിസ്ഥിതി തകരുന്നതോടെ ഇല്ലാതാകുന്നത് ദ്വീപിന്റെ നിലനില്പ് തന്നെയാണ്.
“ഇനിയും നാം ഉണർന്നില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ഭാവി തലമുറ ഇവിടെ ഉണ്ടാവില്ല…” എന്ന വരികൾ കേവലമൊരു ഭീഷണിയല്ല, മറിച്ച് ലക്ഷദ്വീപ് ഇന്ന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അതിജീവന പോരാട്ടത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. നാളെയുടെ കാവലാളാകേണ്ട ജനത ഇന്ന് നിശബ്ദത പാലിച്ചാൽ, നാളെ നമ്മുടെ മക്കൾക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു മണ്ണോ സംസ്കാരവോ ഇവിടെ അവശേഷിക്കില്ല. ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ ഒരു സന്ധിയിലാണ് നാമിപ്പോൾ നിൽക്കുന്നത്. ഇന്ന് നാം പ്രതികരിക്കാതിരുന്നാൽ, വരുംതലമുറയ്ക്ക് നാം കാത്തുവെക്കുന്നത് വൻകിട കമ്പനികൾക്ക് മുന്നിൽ പണയപ്പെടുത്തിയ ഒരു നാടായിരിക്കും. കോർപ്പറേറ്റുകൾ ലക്ഷദ്വീപിന്റെ തീരങ്ങളും ഭൂമിയും ഒന്നൊന്നായി സ്വന്തമാക്കുമ്പോൾ, നാളെ നമ്മുടെ മക്കൾക്ക് ഇവിടെ വീടുവെക്കാനോ ജീവിക്കാനോ സ്വന്തമായി ഒരിഞ്ച് മണ്ണുണ്ടാകില്ല. തലമുറകളായി കൈമാറിവന്ന സ്വത്തുക്കൾ വൻകിട ടൂറിസം മാഫിയകൾക്ക് മുന്നിൽ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, വരുംതലമുറ സ്വന്തം ജന്മനാട്ടിൽ വെറും കൂലിവേലക്കാരായും അഭയാർത്ഥികളായും മാറേണ്ടി വരും. സ്വന്തം മണ്ണിൽ അന്യരാക്കപ്പെടുന്ന മക്കൾ!!
ദ്വീപിന്റെ തനതായ ആചാരങ്ങൾ, മഹൽ സമ്പ്രദായങ്ങൾ, നമ്മുടെ തനതു കലകൾ, ഭാഷ എന്നിവയെല്ലാം പുറത്തുനിന്നുള്ള അനിയന്ത്രിതമായ അധിനിവേശത്തിൽ ഇല്ലാതാകും. പടിഞ്ഞാറൻ സംസ്കാരത്തിന്റെയും വൻകിട റിസോർട്ട് സംസ്കാരത്തിന്റെയും അതിപ്രസരത്തിൽ, ലക്ഷദ്വീപിന്റെ അസ്തിത്വം തന്നെ വരുംതലമുറയ്ക്ക് അന്യമാകും. അത് നയിക്കുക നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ നാശത്തിലേക്കായിരിക്കും
രാഷ്ട്രീയ-പ്രാദേശിക വ്യത്യാസങ്ങൾ മറന്ന് ലക്ഷദ്വീപിന്റെ തനിമയ്ക്കായി ഒന്നിച്ച് നിൽക്കുക. നാടിന്റെ ഭൂമിയും അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കാൻ നിയമപരമായ വഴികൾ തേടുക. വികസനം വേണം, പക്ഷേ അത് ജനങ്ങളെയും പരിസ്ഥിതിയെയും ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ‘ജനകീയ വികസനം’ ആകണമെന്ന് ഉറക്കെ പറയുക. ഇന്ന് നമ്മൾ കണ്ണടച്ചിരുന്നാൽ, നാളെ നമ്മുടെ മക്കൾ നമ്മളോട് ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല. ലക്ഷദ്വീപിന്റെ മണ്ണും മനുഷ്യനും സംസ്കാരവും വരുംതലമുറയ്ക്കായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ഇപ്പൊഴല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്നാണ് നാം ഉണരുക?
