കവരത്തി: ലക്ഷദ്വീപ് മിനിക്കോയ് & അമിൻദിവി ദ്വീപുകളുടെ (പട്ടികവർഗ്ഗ സംരക്ഷണ) ഭേദഗതി നിയമാവലി 1964-ന്റെ കരട് വിജ്ഞാപനത്തിനെതിരെ ശക്തമായ എതിർപ്പും ആക്ഷേപങ്ങളുമായി മുൻ പാർലമെന്റ് അംഗം പി.പി. മുഹമ്മദ് ഫൈസൽ രംഗത്തെത്തി. ലക്ഷദ്വീപ് അഡീഷണൽ ഡിസ്ട്രിക്ട് മജിസ്ട്രേറ്റിന് സമർപ്പിച്ച വിശദമായ കത്തിലാണ് അദ്ദേഹം നിർദ്ദിഷ്ട ഭേദഗതികളിലെ ആശങ്കകളും നിയമവിരുദ്ധതയും ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. 1964 സെപ്റ്റംബർ 10 മുതൽ നിലവിൽ വന്ന യഥാർത്ഥ നിയമാവലി, ദ്വീപിലെ പട്ടികവർഗ്ഗക്കാരുടെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. നിലവിലെ നിയമപ്രകാരം പട്ടികവർഗ്ഗേതര വിഭാഗങ്ങൾക്ക് ഭൂമി കൈമാറുന്നതിന് മാത്രമാണ് അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്ററുടെ മുൻകൂർ അനുമതി ആവശ്യമായിരുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു പട്ടികവർഗ്ഗ അംഗത്തിന് മറ്റൊരു പട്ടികവർഗ്ഗ അംഗത്തിലേക്ക് ഭൂമി കൈമാറുന്നതിനുള്ള അനിഷേധ്യമായ അവകാശം പൂർണ്ണമായും യോഗ്യതയുള്ളതായിരുന്നുവെന്നും, ഇത് ബാഹ്യമായ ഇടപെടലുകളിൽ നിന്ന് ദ്വീപ് നിവാസികൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതായിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം കത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
നിർദ്ദിഷ്ട നിയമത്തിൽ പുതുതായി ഉൾപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന ‘സബ്-റെഗുലേഷൻ 2A’ നിലവിലെ പ്രധാന നിയമത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്ന് മുൻ എം.പി ആരോപിക്കുന്നു. ലക്ഷദ്വീപിലെ കാർഷിക ഭൂമികൾ വിൽപന നടത്തുന്നതിന് ഡിസ്ട്രിക്ട് കളക്ടറുടെ മുൻകൂർ അനുമതി നിർബന്ധമാക്കുന്നതാണ് പുതിയ വ്യവസ്ഥ. ഇത് ഒരു പട്ടികവർഗ്ഗ അംഗത്തിന് മറ്റൊരു സമുദായാംഗത്തിന് ഭൂമി കൈമാറാനുള്ള അനിയന്ത്രിതമായ അവകാശത്തിന്മേൽ കടുത്ത നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തുന്നതാണെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഒരു പട്ടികവർഗ്ഗക്കാരനെ മറ്റൊരു പട്ടികവർഗ്ഗക്കാരനിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കേണ്ട യാതൊരു യുക്തിയും നിലവിലില്ല. ഈ ഭേദഗതി ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ അനുച്ഛേദം 14, അനുച്ഛേദം 300A എന്നിവയുടെ ലംഘനമാണെന്നും, ഭൂമി കൈമാറാനുള്ള അവകാശത്തിന്മേലുള്ള ഇത്തരം കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങൾ വ്യക്തികളുടെ സ്വത്തവകാശത്തിന്മേലുള്ള കടന്നുകയറ്റമാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു.
നിർദ്ദിഷ്ട നിയമ ഭേദഗതി തികച്ചും ഏകപക്ഷീയവും വ്യക്തതയില്ലാത്തതുമാണെന്ന് മുഹമ്മദ് ഫൈസൽ കത്തിൽ വിമർശിക്കുന്നു. ഡിസ്ട്രിക്ട് കളക്ടർക്ക് ഭൂമി വിൽപനയ്ക്കുള്ള അനുമതി നിഷേധിക്കാൻ “യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യം” എന്ന അവ്യക്തമായ പദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അനിയന്ത്രിതമായ അധികാരം നൽകുന്നതാണ് പുതിയ വ്യവസ്ഥ. കളക്ടറുടെ ഇത്തരം തീരുമാനങ്ങൾക്കെതിരെ അപ്പീൽ നൽകാനോ പുനഃപരിശോധന നടത്താനോ ഉള്ള നിയമപരമായ വേദികൾ ഇതിൽ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നില്ല എന്നതും കടുത്ത അനീതിയാണ്. കൂടാതെ, പൊതുതാത്പര്യമോ പൊതുലക്ഷ്യങ്ങളോ മുൻനിർത്തിയല്ല ഈ നിയമം കൊണ്ടുവരുന്നതെന്നും, സ്വത്തവകാശം ഇല്ലാതാക്കാൻ പൊതുതാത്പര്യം മുൻനിർത്തിയുള്ള നിയമങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ സാധിക്കുകയുള്ളൂവെന്നും സുപ്രീം കോടതി വിധികൾ ഉദ്ധരിച്ച് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. 1964-ലെ നിയമം ദ്വീപ് ജനതയ്ക്ക് ആവശ്യമായ സംരക്ഷണം നൽകുന്നുണ്ടെന്നും, ഒളിയജണ്ടകളോടെ കൊണ്ടുവരുന്ന പുതിയ ഭേദഗതികൾ പ്രാദേശിക സമൂഹത്തിന്റെ ഭരണഘടനാപരമായ സംരക്ഷണവും സ്വത്തവകാശവും കവർന്നെടുക്കുന്നതാണെന്നും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അദ്ദേഹം ഭേദഗതികളെ ശക്തമായി എതിർത്തു.
